Awantura o „keczup”/ Arguing about „ketchup”

Jagoda Ratajczak, kategoria: The Language Daily
ketch

W supermarkecie mama i córka sprzeczają się o to jak wymawiać słowo „keczup”. Córka twierdzi, że „keczap”. Mama twierdzi że „to nie po polsku”. Rzeczywiście, teoretycznie i tak spolszczone słowo „keczup” nie powinno być czytane przez „a” , choć ta forma bliższa jest źródłu. Według najbardziej prawdopodobnej teorii, słowo „keczup” pochodzi z chińskiego dialektu Amoy, gdzie „ koe-chiap” lub „ke-tsiap” oznaczało „zaprawę do ryb”. O dziwo definicja słowa z oksfordzkiego słownika etymologii ani słowem nie wspomina o tym, by mikstura miała w składzie pomidory; wg definicji był to sos robiony z grzybów itp. „Ketchup” pojawił się w angielszczyźnie pod koniec XVII wieku, najpierw pod nazwą „catchup” albo „catsup” (jak odnotowano u Jonathana Swifta).

English version below:

In a supermarket I hear a mother and daughter argue about the correct pronunciation of the word „keczup” (Polish for „ketchup”). The daughter says it’s “/ˈkɛtʃʌp/”, the mum says “this doesn’t sound Polish”. Theoretically, the word “keczup” being already adapted to the Polish system shouldn’t be pronounced with “ʌ” or “a” in Polish, however, this form brings us closer to the origin. According to the most valid sources, the word “ketchup” comes from the Chinese dialect, Amoy, where “koe-chiap” or „ke-tsiap” meant “fish brine”. Surprisingly, the definition provided by the Oxford Dictionary of Etymology says absolutely nothing about tomatoes being an ingredient of the mixture. According to the same definition, “ketchup” was „a sauce made of mushrooms etc.” “Ketchup” appeared in English in the late 17th century and was first known as “catchup” or “catsup” (as it was recorded in Jonathan Swift’s writings).

Napisz Komentarz